Proza...
Al lopend in het duin vraag ik me af of het mogelijk is gelukkiger te zijn dan op dit moment. Voor sommige mensen zal het vreselijk weer zijn om te rennen, maar wat is er mooier dan de wind door je (belachelijk korte) haar en de dreiging van woeste stortbuien? Van mij hadden die buien nog wel mogen vallen ook!
 
Ik was een hinde. OK, toegegeven, qua postuur en kleurkeuze had ik meer weg van een nijlpaard, maar ik VOELDE me een hinde. De Schotse Hooglanders weten zeker dat ik geen hinde ben, maar kijken alleen meewarig als ik langsdender.
 
Het pad dat ik vandaag gekozen heb is weinig begaan. Het is een breed graspad tussen duinbegroeiing. De net-niet-pal-tegenwind blaast mijn benen in elkaars pad. Lachend ga ik net niet op mijn gezicht. Ach, Fallen Angel forever, dus dat was ook niet voor 't eerst geweest.
 
Net als ik bedacht heb dat het niet beter kan worden, wordt het toch nog beter: een grote plas, precies op mijn pad. Als een uitgelaten golden retriever spetter ik erdoor. Jammer dat het geen modderplas is, maar dit is een goede tweede. Met soppende FiveFingers ren ik verder.
 
Volmaakt gelukkig.

Reacties

Micheline op 05-10-2012 22:48
Kijk, van jouw bericht word ik ook helemaal blij :)
Dorothé op 06-10-2012 13:17
Prachtig beschreven Paula. Zelf hou ik minder van plassen en regen, maar ik loop dan wel.
 
groetjes,
 
Dorothé
op 15-10-2012 12:46
Hey P..... fijn he om te vechten tegen de natuurlijke elementen.
leuk verslag .
 
Abe
 
Paul op 18-10-2012 11:55
Jij weet wat genieten is, lijkt op mij ervaring van 2 jan 2012. Dit verslag maakt je dag
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl